KRAJOBRAZ PO BITWIE, Andrzej Wajda

prod. Polska 1970

Scenariusz do filmu powstał na motywach obozowych opowiadań Tadeusza Borowskiego. Surowa, ascetyczna proza autora „Pożegnania z Marią” w ujęciu Andrzeja Wajdy została wzbogacona o romantyczne metafory z chochołem – skrzypkiem na czele oraz plastycznie wysmakowane pejzaże.

 

 

Amerykańskie wojska wyzwalają obóz koncentracyjny na terenie Niemiec, a następnie przekształcają go w obóz dla uchodźców, którego byli więźniowie nadal nie mogą opuszczać. Wśród nich jest młody Polak Tadeusz. Pisze wiersze i zachłannie czyta; jednocześnie przeżywa silny kryzys psychiczny i światopoglądowy związany z pobytem w obozie.

Czy człowiek, który przeżył piekło obozu koncentracyjnego, będzie umiał kiedykolwiek o nim zapomnieć? Atmosfera w obozie jest napięta, dochodzi do ciągłych sporów i waśni. Tadeusz nie potrafi porozumieć się z dawnymi polskimi współwięźniami, którzy prezentują narodowe przywary, wzajemną zawiść. Pewnego dnia do obozu przyjeżdżają kobiety. Tadeusz zaprzyjaźnia się z jedną z nich – młodą polską Żydówką Niną. Dziewczyna namawia go, by wraz z nią uciekł.

Źródło:

http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=121150

http://www.zebrafilm.pl/filmy/165-krajobraz-po-bitwie